Οι σειρήνες έγιναν ξαφνικά η καθημερινότητά τους…

Τα παιδιά έμαθαν πολύ γρήγορα ότι θα σωθούν αν τρέξουν  στα καταφύγια…

Τα περισσότερα από αυτά μεγάλωσαν απότομα. Οι άνδρες έμειναν πίσω να πολεμήσουν  και οι μητέρες με τα παιδιά παίρνοντας μόνο δύο αλλαξιές ρούχα, για να είναι ελαφρά ώστε αν χρειαστεί να περπατήσουν να μπορούν να τα κρατήσουν στα χέρια τους, έφτασαν οι μεν στην Πολωνία οι δε μέσω Μολδαβίας στην Ελλάδα.

Η Όλγα , από το Λβίβ πήρε τα δύο μικρά παιδιά της και τα δύο ανίψια της και ξεκίνησε ένα ταξίδι μην γνωρίζοντας πότε θα γυρίσει στο σπίτι της και αν θα το βρει όπως το άφησε.

” Ο άνδρας μου μας πήγε με το αυτοκίνητο μέχρι τα σύνορα με την Πολωνία. Μας αγκάλιασε κλαίγοντας και μας άφησε να περάσουμε στην Πολωνία . Ο ίδιος επέστρεψε για να πολεμήσει. Φτάσαμε στους συγγενείς μας στην Λευκάδα αεροπορικώς, χωρίς να ξέρουμε πότε θα ενωθούμε πάλι ως οικογένεια. “, θα μας πει η Όλγα  με δάκρυα στα μάτια ενώ τα μικρά αγόρια της παίζουν ανέμελα , πλέον, στην παιδική χαρά στην παραλία. Τα ανίψια της έμειναν στο σπίτι γιατί το σχολείο τους στο Λβίβ κατάφερε να ξεκινήσει διαδικτυακά μαθήματα με τους μαθητές να είναι σε διάφορα σημεία της Ευρώπης ή σε καταφύγια…

Η Λουσία έφτασε με τα τρία παιδιά της και τον άνδρα της εδώ στην Λευκάδα για να συναντήσει την πεθερά της που δουλεύει χρόνια στο νησί μας… Με ένα μωρό στην αγκαλιά να θηλάζει, τον μικρό Βλαδίμηρο, την 6χρονη κόρη της και τον 4χρονο γιο της. Ο πατέρας ήρθε μαζί γιατί αν κάποιος  άνδρας στην οικογένεια του έχει τρία ανήλικα παιδιά μπορεί να φύγει από την χώρα.

Ο ίδιος θέλει να γυρίσει πίσω να πολεμήσει. Μιλάει καθημερινά με τους φίλους του στην Ζαπορίζια και ..νοιώθει ότι τους εγκατέλειψε. Που να πήγαινε μόνη της όμως μία γυναίκα με ένα παιδί στην αγκαλιά και δύο ανήλικα;

Οι ιστορίες τους συγκλονιστικές. ” Χτύπησαν την πόρτα χθες στο κατάλυμα που μένουμε προσωρινά και τα μικρά μου ξύπνησαν φωνάζοντας ότι πρέπει να κρυφτούμε νομίζοντας ότι θα μας βομβαρδίσουν.  Τελικά ήταν ο Νίκος , ο νέος μας γείτονας, που μας έφερε δύο τσάντες με είδη πρώτης ανάγκης “, θα μας πει η Όλγα σκουπίζοντας για άλλη μία φορά τα δάκρυά της. Η Όλγα στην Ουκρανία ήταν μία πετυχημένη λογίστρια . Τώρα όλα άλλαξαν. Όση ώρα μας μιλούσε κοίταζε επίμονα το κινητό της. Μας ενημέρωσε ότι εκείνη την στιγμή χτυπούσαν για άλλη μια φόρα οι  σειρήνες στην Λβίβ.

Έκκληση για βοήθεια… 

Δεν ξέρουμε πόσο καιρό θα μείνουν οι άνθρωποι αυτοί, και άλλες οικογένειες που έχουν έρθει (γνωρίζουμε ακόμη δύο). Ντρεπόταν να μας πουν τι χρειάζονται γιατί μέχρι χθες είχαν τα σπίτια τους, τα αυτοκίνητά τους, τη ζωή τους. Όμως υπάρχει πραγματική ανάγκη . Αυτοί οι άνθρωποι έχουν έρθει στην Λευκάδα με βαριά χειμωνιάτικα ρούχα. Έχουν ανάγκη από πιο ελαφρά ρούχα και παπούτσια . Συγκεκριμένα :

Παπούτσια για  αγόρια,  νούμερο 33, 29, 45, 27
Κορίτσι 30
Γυναικεία 41, 40 / ανδρικά 42

Ρούχα για αγόρια ετών, 4 ετών, 4.5 ετών, 7,5 ετών , 9 ετών  και 1 μηνός.

για το κοριτσάκι 6 ετών

Γυναικεία – ανδρικά medium, large

Επίσης υπάρχει ανάγκη για πάνες Νο 3 , τρόφιμα και κυρίως νερό εμφιαλωμένο.

Για τους συμπολίτες μας που θέλουν να βοηθήσουν όλα τα παραπάνω θα συγκεντρώνονται στα γραφεία του Lefkadapress. I. Μελά 105 (κεντρική αγορά ) . Όποιος θέλει ο ίδιος να τα παραδώσει μπορεί να επικοινωνεί μαζί μας στο 26450-25457 ή στο 6944666333 για να τους φέρουμε σε επαφή με τους Ουκρανούς φίλους μας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here