Αυτή η όμορφη ιστορία με τα όσα ειπώθηκαν μεταξύ του πρώην (πλέον) υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Σπήλιου Λιβανού και του δημάρχου Σπάρτης για τις…ηρωικές εποχές του 2007, όταν έπαιρνε τριχίλιαρο για τις πυρκαγιές “όποιος μίλαγε ελληνικά” για να ψηφίσει κι ανάλογα στις εκλογές, έχει διδάγματα.

Πρώτο δίδαγμα είναι ότι ο λεγόμενος “καραμανλικός” χώρος πρέπει να είναι από τους πιο υπερτιμημένος στα νεότερα χρόνια, από όταν δηλαδή ανέλαβαν όλοι οι απίθανοι να εκφράσουν-δήθεν- την κληρονομιά του…κανονικού Καραμανλή, του Κωνσταντίνου. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό το φάσμα της πολιτικής έχει θαυμαστές ακόμη και στη λεγόμενη ριζοσπαστική Αριστερά. Με αυτή την έννοια, μάλλον ο Μητσοτάκης βρήκε ευκαιρία να ξεκόψει ακόμη περισσότερο.

Το δεύτερο δίδαγμα είναι για τον ίδιο τον πρώην υπουργό. Ακόμη κι αν, όπως υποστήριξε και ο ίδιος, δεν επικρότησε όσα άκουσε, παρά άφησε να φανεί μια λεπτή ειρωνεία, έπρεπε να ξέρει ότι με τέτοια θέματα δεν κάνεις πλάκα.
Είχαν νεκρούς εκείνες οι πυρκαγιές και έγιναν εκλογές μετά, κάτι τέτοια δεν σηκώνουν στυλ και μισόλογα, αν δεν τα κόψεις έγκαιρα γίνονται η ίδια η πραγματικότητα. Που στην προκειμένη περίπτωση είναι το “μοιράζαμε λεφτά με σακούλες”! Προφανώς ο Σπήλιος Λιβανός, παρασύρθηκε και απο το «χαλαρό» στυλ της συζήτησης.

Το τελευταίο δίδαγμα είναι τοπικό. Αν δεν το θυμάται κανείς, εκείνο τον Αύγουστο του 2007 είχε καεί και το Ξηρόμερο μετά από μεγάλη πυρκαγιά κοντά στην Μπαμπίνη. Και στα δικά μας μέρη, λοιπόν, μοιράστηκαν ανάλογα τριχίλιαρα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Με πέταγμα στον αέρα!
Στην Μπαμπίνη λοιπόν και τα άλλα χωριά της περιοχής πήραν τέτοια “αέρα-πατέρα” λεφτά όχι μόνο όσοι μίλαγαν ελληνικά αλλά και όσοι… βέλαζαν! Έτσι έλεγαν πολλοί, σατιρίζοντας το γεγονός… «Βοούσε» η περιοχή τότε με το φαινόμενο.

Οπότε, ειδικά στα μέρη μας όπου πολιτικοί πάντα κατάφερναν να εκμαυλίζουν τον κόσμο για να τους ψηφίζει, καλό είναι να προσέχουμε τι ψηφίζουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here