Με αφορμή το θάνατο του μεγάλου μας μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, μετά από πρόταση της Λαϊκής Συσπείρωσης Ακτίου – Βόνιτσας,εγκρίθηκε ομόφωνα από το ΔΣ Ακτίου – Βόνιτσας  το παρακάτω ψήφισμα :

ΨΗΦΙΣΜΑ για το ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Τα λόγια είναι περιττά μπροστά στην τεράστια συμβολή του Μίκη Θεοδωράκη στον λαϊκό μας πολιτισμό, αλλά και στους μεγάλους αγώνες. Η Τέχνη του είναι μεγάλη γιατί είναι δεμένη με τους πόθους, τις αγωνίες και την πάλη των ταπεινών αυτής της Γης. Γιαυτό και η μεγαλύτερη τιμή για τον ίδιο ήταν ότι οι λαοί μπορούν και αναγνωρίζουν στο έργο του το πρόσωπό τους.

Η μουσική ιδιοφυΐα του Μίκη Θεοδωράκη συνέβαλε καθοριστικά στην πολιτιστική αναγέννηση της μεταπολεμικής Ελλάδας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην το αναγνωρίζει αυτό σήμερα.

Το έργο του θα φλογίζει πάντα τους νέους, την καρδιά κάθε νέου αγωνιστή, καθώς έκανε μελωδίες «το όνειρο όλων των πεινασμένων και των αδικημένων» για «όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι«. Θα μας μείνει χαραγμένο και ριζωμένο στην ψυχή μας, σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες που δίνουμε καθημερινά, αλλά και τις μάχες που μας περιμένουν.

Ο Μίκης Θεοδωράκης έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού, αποτελώντας σημαντικό κεφάλαιο του σύγχρονου νεοελληνικού πολιτισμού, με παγκόσμια μάλιστα επιρροή. Μελοποίησε σπουδαίους Έλληνες ποιητές, παντρεύοντας τη συμφωνική με την ελληνική παραδοσιακή και δημοτική μουσική, εκφράζοντας με νότες τις αγωνίες, τους πόθους, τους αγώνες και τα πάθη του ελληνικού λαού. Όπως έλεγε ο ίδιος: «Ο λαός δεν μπορούσε ούτε να πλησιάσει τη μεγάλη ποίηση, γιατί δεν είχε στη διάθεσή του τα κλειδιά να ανοίξει τις μεγάλες πόρτες. Κάνοντας τραγούδι και βάζοντας στα χείλη του τη μεγάλη ποίηση, είναι σαν να του πρόσφερα αυτό το σπάνιο κλειδί να ανοίξει τις μεγάλες πόρτες«. Μελοποίησε Σολωμό, Βαλαωρίτη, Πολέμη, Δροσίνη, Παλαμά, Χατζόπουλο, Μαλακάση, Γρυπάρη και μετέπειτα Σεφέρη, Ελύτη και Ρίτσο, με τον οποίο τον συνέδεε μια βαθιά σχέση, που άφησε πίσω αξεπέραστους καρπούς δημιουργίας.

Σε νεαρή ηλικία οργανώθηκε στο ΕΑΜ και το ΚΚΕ, έδωσε μάχες στα Δεκεμβριανά, πέρασε φριχτά βασανιστήρια σε φυλακές και εξορίες, έδρασε στην παρανομία, αποκτώντας βιώματα που αποτέλεσαν τη μαγιά για τη σύνθεση του απέραντου μουσικού του κόσμου. Ο ίδιος είχε αναφέρει: «Τα πιο δυνατά και όμορφα χρόνια μου τα έζησα στις γραμμές του ΚΚΕ. (…) Όπως βλέπετε, το βιογραφικό μου είναι γεμάτο με τους αγώνες που έδωσα μες στις γραμμές του ΚΚΕ. Αγώνες που συνδυάστηκαν με τις μουσικές συνθέσεις εκείνης της εποχής«…

Οι μουσικές του Μίκη Θεοδωράκη, εμπνευσμένες από την αγωνιστική κληρονομιά του λαού μας, θα ζουν παντοτινά ως μια μεγάλη πολιτιστική παρακαταθήκη που περνά από γενιά σε γενιά.

Η προσφορά όμως στον πολιτισμό ήταν πάντα συνυφασμένη με τους αγώνες και τις αγωνίες του λαού μας. Ήταν έκφραση της αγωνίας μιας προσωπικότητας ανήσυχης, δημιουργικής, για να βρει τρόπους να συμβάλει και στην πνευματική πολιτιστική ανάπτυξη του λαού μας, ταυτόχρονα με την αναχαίτιση μιας συνεχούς απόπειρας φθοράς και παρακμής.

Στο έργο του Μίκη Θεοδωράκη συναντάμε τη βαθιά αλληλεγγύη της τέχνης στη ζωή και τους αγώνες του λαού μας. Δεν μπορείς να μη νιώσεις ακριβώς αυτό, όταν ακούς τα τραγούδια του. Ποτέ άλλοτε δεν δέθηκε τόσο πολύ το πολιτικό σύνθημα με την τέχνη. Ο Μίκης έδωσε τα πάντα σαυτό και αυτό δεν το ξεχνάμε ποτέ.

Από τον συγκλονιστικό «Επιτάφιο», στο μεγαλειώδες «Canto General». Από την αθάνατη «Ρωμιοσύνη», τα «18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» και το «τραγούδι του νεκρού αδελφού», στο «Μαουτχάουζεν», το «Άξιον Εστί», τις «Μικρές Κυκλάδες», την «Πολιτεία Ακαι Β'», τους «Λιποτάκτες», το «Αρχιπέλαγος» και τόσα άλλα σπουδαία έργα, ήχους, μελωδίες, μιας ανεξάντλητης μουσικής προσφοράς.

Εμπνευσμένες από τα κοινωνικά βιώματα του λαού μας, τις ιστορικές, λαϊκές παρακαταθήκες, τις θυσίες, που με τη σειρά τους αυτά τα έργα συνόδεψαν τους καθημερινούς λαϊκούς ταξικούς αγώνες, ρίζωσαν στις καρδιές μας, έγιναν συστατικό στοιχείο της συλλογικής μνήμης, της λαϊκής συνείδησης.

Μελωδίες, τραγούδια, που ντύθηκαν, χτίστηκαν πάνω σε σπουδαία ποίηση κορυφαίων Ελλήνων ποιητών.

Σε εποχές δύσκολες, σε μέρες σκληρής πάλης του λαού μας, ενάντια στον φασισμό, στον καπιταλισμό, στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις, τα στρατιωτικά πραξικοπήματα.

Σε μέρες ηρωικής ανόδου του κινήματος, κοσμογονίας των επαναστατικών ιδανικών, αλλά και στις μέρες ήττας, διώξεων, εκτελέσεων, αντιδημοκρατικών μέτρων, απολύσεων, θυσιών και άφθαστου ηρωισμού των παιδιών του λαού μας στην πάλη τους για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες, για τον σοσιαλισμό κομμουνισμό, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Ο Μίκης της αντίστασης και των αγώνων. Ο Μίκης της δημιουργίας και της μεγάλης Τέχνης. Ο Μίκης που μας έμαθε να τραγουδάμε λόγια μεγάλων ποιητών. Ο Μίκης που ευτύχησε να δει τα έργα του να ριζώνουν στην καρδιά και το μυαλό ενός ολόκληρου λαού, γιατί σε αυτά τα έργα είναι χαραγμένα οι αγωνίες, οι πόθοι, τα οράματά του, δεν βρίσκεται πια μαζί μας, ως Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Ακτίου Βόνιτσας θεωρούμε ως ελάχιστο φόρο τιμής σε αυτόν το μεγάλο άνθρωπο ο Δήμος μας να δώσει το όνομά του σε δρόμο ή πλατεία της Βόνιτσας.

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ Από το πρακτικό της 24ης/2021 συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Ακτίου-Βόνιτσας Αριθμός Απόφασης 101/2021

ΘΕΜΑ: Ψήφισμα για τον Μίκη Θεοδωράκη.

Σήμερα την 28η Σεπτεμβρίου 2021, ημέρα Τρίτη και ώρα 20:00 το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Ακτίου- Βόνιτσας συνήλθε σε τακτική συνεδρίαση με τη διαδικασία «ΔΙΑ ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΨΗΣ», ύστερα από τις με αριθ.πρωτ. 11855/24-9-2021 & 11889/27-9-2021 (ορθή επανάληψη) έγγραφες προσκλήσεις του Προέδρου Δημοτικού Συμβουλίου, που επιδόθηκαν χωριστά σε καθένα από τους Δημοτικούς Συμβούλους, σε Προέδρους Τοπικών Κοινοτήτων και στον Δήμαρχο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 67 του Ν.3852/2010, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 74 του Ν.4555/18 και συμπληρώθηκαν με αυτές των άρθρων 177 και 184 του Ν. 4635/2019 και σύμφωνα με το άρθρο 10 της από 11-3-2020 Π.Ν.Π. (ΦΕΚ 55/τ.Α ́/11-3-2020) και της αρίθ.40/20930/31-03-2020 εγκυκλίου του Υπουργείου Εσωτερικών.

Αφού διαπιστώθηκε ότι υπάρχει νόμιμη απαρτία δεδομένου ότι σε σύνολο 27 Δημοτικών Συμβούλων, βρέθηκαν παρόντες 26 Δημοτικοί Σύμβουλοι ήτοι:

ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ

page1image58828928

  1. Καλαντζής Ανδρέας(Πρόεδρος)
  2. Βίτσας Δημήτριος
  3. Στούπας Θεόδωρος
  4. Τσακάλης Κων/νος
  5. Αποστολάκης Παντελής
  6. Τζεφριός Λεωνίδας
  7. Ζαχαράκης Γεώργιος
  8. Πανταζή Παναγιώτα
  9. Προδρομίτης Σωτήριος

10.Καούρας Ξενοφών 11.Βέμη –Καρέλου Αθηνά 12.Κασόλας Αθανάσιος 13. Φερεντίνος Ευθύμιος

1. Πάντας Νικόλαος

14.Πέρλης Απόστολος 15.Ζαχαράκης Μιχαήλ 16.Καραμάνης Θωμάς 17.Σαλοδημήτρης Παναγιώτης 18.Πανταζής Παναγιώτης19.Παξινός Δημήτριος 20.Πωγωνιώτης Θεόδωρος 21.Μασούρας Δημήτριος 22.Σιαπλαούρα Καίτη 23.Μυλωνίδης Ευθύμιος24.Βαρβάτος Νικόλαος 25.Καταγής Σπυρίδων 26.Μωραΐτης Επαμεινώνδας

ΑΠΟΝΤΕΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ

Ο οποίος δεν συμμετείχε αν και νόμιμα προσκλήθηκε

Στη συνεδρίαση συμμετείχε ο Δήμαρχος κ. Αποστολάκης Γεώργιος-Θεόδωρος.
Στη συνεδρίαση συμμετείχαν οι Πρόεδροι των Δ.Κ. Βόνιτσας & Παλαίρου.
Στη συνεδρίαση δεν συμμετείχαν οι Πρόεδροι των Τ.Κ. Κατούνας, Αχυρών, Τρύφου,

Αετού, Θυρρείου, Κονοπίνας, Κομπωτής, Αγίου Νικολάου, Βάτου, Δρυμού, Μοναστηρακίου, Παλιαμπέλων, Περατιάς, Πλαγιάς & Πογωνιάς αν και νόμιμα προσκλήθηκαν.

Ο Πρόεδρος κήρυξε την έναρξη της συνεδρίασης στην οποία συμμετείχε και η Υπάλληλος του Δήμου Καούρα Γεωργία για την τήρηση των πρακτικών.

Μετά την ψήφιση του 2ου θέματος ημερήσιας διάταξης ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Στούπας Θεόδωρος ζήτησε από τον Πρόεδρο Δ.Σ. να ψηφίσει (κατ’ εξαίρεση) για όλα τα θέματα που ακολουθούσαν στην ημερήσια διάταξη, καθώς έπρεπε για σοβαρούς λόγους υγείας να αποχωρήσει από τη συνεδρίαση. Ο Πρόεδρος, με ομόφωνη τη σύμφωνη γνώμη του Σώματος, δέχτηκε η ψήφος του να καταγραφεί και να προσμετρηθεί στα πρακτικά.

Ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Ζαχαράκης Μιχαήλ
αποχώρησε από τη συνεδρίαση,

O Πρόεδρος εισερχόμενος στο 11ο θέμα της ημερήσιας διάταξης ρώτησε τους έχοντες δικαίωμα ψήφου αν για κάποιους από αυτούς συντρέχει κώλυμα ή ασυμβίβαστο σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1 και 7 του Ν. 2690/1999 και των άρθρων 14 και 58 του Ν. 3852/2010, προκειμένου να απέχουν από τη συζήτηση του θέματος. Ουδείς εδήλωσε ότι έχει κώλυμα ή ασυμβίβαστο.

πριν την έναρξη της συζήτησης του 7οΥ θέματος ημερήσιας διάταξης λόγω ανειλημμένων

υποχρεώσεων, και δεν επανήλθε έως την λήξη της.

Στη συνέχεια έδωσε τον λόγο στον Δημοτικό Σύμβουλο και Πρόεδρο του Ν.Π.Δ.Δ. «Κέντρο Κοινωνικής Μέριμνας & Ανάπτυξης Δήμου Ακτίου Βόνιτσας» κ. Αποστολάκη Παντελή προς εισήγηση του θέματος ο οποίος είπε πως με αφορμή τον θανάτου του μεγάλου

Έλληνα μουσουργού, αντιστασιακού και αγωνιστή της Δημοκρατίας προτείνουμε την έκδοση ψηφίσματος για να δοθεί σε οδό της πόλης το όνομα του μέγιστου Έλληνα μουσικού δημιουργού.

Ο τελευταίος των μεγάλων που μας άφησε, ο Μίκης Θεοδωράκης, ίσως ήταν και ο μεγαλύτερος όλων. Έφυγε πάνω στην 200ή επέτειο από τον ξεσηκωμό της Ελλάδας. Δεν ήταν μόνο ένας από τους κορυφαίους δημιουργούς του 20ού αιώνα αλλά και μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες που ανέδειξε η Ελλάδα διαχρονικά. Όλος ο κόσμος τον αναγνώρισε και τον κατέστησε πρότυπο δημιουργίας αλλά και αγώνα. Οι συνεργασίες του και η παγκόσμια επιρροή της μουσικής του υπήρξε κάτι το μοναδικό.

Πιο πολύ όμως αγαπήθηκε από τον απλό λαό, τους Έλληνες που έζησαν τόσα και τόσα χρόνια με μουσική υπόκρουση τα τραγούδια του. Όπως γράφτηκε πολύ σωστά, «θα ζει πάντα στη μνήμη της Αντίστασης, στην τραγική μνήμη του εμφυλίου και της εξορίας, στους αγώνες της δεκαετίας του ́60, στη φυλακή του αντιδικτατορικού αγώνα. Μα πάνω από όλα θα ζει πάντα στο αιώνιο τραγούδι της ελληνικής λαλιάς με την συναρπαστική και θυελλώδη μουσική του».

Ως ένδειξη τιμής και σεβασμού το Δημοτικό Συμβούλιο εκδίδει ψήφισμα, εκτιμώντας τη μεγάλη του προσφορά στο πολιτισμό και στη χώρα μας.

Στο ψήφισμα προτείνουμε να αποφασίσουμε να δοθεί σε οδό της πόλης το όνομα του.

Ακολούθησε διαλογική συζήτηση στην οποία ακούσθηκαν διάφορες απόψεις από δημοτικούς σύμβουλους επί του θέματος, μεταξύ των οποίων ο κ. Μωραΐτης Επαμεινώνδας κατέθεσε την πρόταση της «Λαϊκής Συσπείρωσης» για την έκδοση σχετικού ψηφίσματος που έχει ως εξής:

«Τα λόγια είναι περιττά μπροστά στην τεράστια συμβολή του Μίκη Θεοδωράκη στον λαϊκό μας πολιτισμό, αλλά και στους μεγάλους αγώνες. Η Τέχνη του είναι μεγάλη γιατί είναι δεμένη με τους πόθους, τις αγωνίες και την πάλη των ταπεινών αυτής της Γης. Γι’ αυτό και η μεγαλύτερη τιμή για τον ίδιο ήταν ότι οι λαοί μπορούν και αναγνωρίζουν στο έργο του το πρόσωπό τους.

Η μουσική ιδιοφυΐα του Μίκη Θεοδωράκη συνέβαλε καθοριστικά στην πολιτιστική αναγέννηση της μεταπολεμικής Ελλάδας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην το αναγνωρίζει αυτό σήμερα.

Το έργο του θα φλογίζει πάντα τους νέους, την καρδιά κάθε νέου αγωνιστή, καθώς έκανε μελωδίες «το όνειρο όλων των πεινασμένων και των αδικημένων» για «όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι». Θα μας μείνει χαραγμένο και ριζωμένο στην ψυχή μας, σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες που δίνουμε καθημερινά, αλλά και τις μάχες που μας περιμένουν.

Ο Μίκης Θεοδωράκης έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού, αποτελώντας σημαντικό κεφάλαιο του σύγχρονου νεοελληνικού πολιτισμού, με παγκόσμια μάλιστα επιρροή. Μελοποίησε σπουδαίους Έλληνες ποιητές, παντρεύοντας τη συμφωνική με την ελληνική παραδοσιακή και δημοτική μουσική, εκφράζοντας με νότες τις αγωνίες, τους πόθους, τους αγώνες και τα πάθη του ελληνικού λαού. Όπως έλεγε ο ίδιος: «Ο

λαός δεν μπορούσε ούτε να πλησιάσει τη μεγάλη ποίηση, γιατί δεν είχε στη διάθεσή του τα κλειδιά να ανοίξει τις μεγάλες πόρτες. Κάνοντας τραγούδι και βάζοντας στα χείλη του τη μεγάλη ποίηση, είναι σαν να του πρόσφερα αυτό το σπάνιο κλειδί να ανοίξει τις μεγάλες πόρτες». Μελοποίησε Σολωμό, Βαλαωρίτη, Πολέμη, Δροσίνη, Παλαμά, Χατζόπουλο, Μαλακάση, Γρυπάρη και μετέπειτα Σεφέρη, Ελύτη και Ρίτσο, με τον οποίο τον συνέδεε μια βαθιά σχέση, που άφησε πίσω αξεπέραστους καρπούς δημιουργίας.

Σε νεαρή ηλικία οργανώθηκε στο ΕΑΜ και το ΚΚΕ, έδωσε μάχες στα Δεκεμβριανά, πέρασε φριχτά βασανιστήρια σε φυλακές και εξορίες, έδρασε στην παρανομία, αποκτώντας βιώματα που αποτέλεσαν τη μαγιά για τη σύνθεση του απέραντου μουσικού του κόσμου. Ο ίδιος είχε αναφέρει: «Τα πιο δυνατά και όμορφα χρόνια μου τα έζησα στις γραμμές του ΚΚΕ. (…) Όπως βλέπετε, το βιογραφικό μου είναι γεμάτο με τους αγώνες που έδωσα μες στις γραμμές του ΚΚΕ. Αγώνες που συνδυάστηκαν με τις μουσικές συνθέσεις εκείνης της εποχής»…

Οι μουσικές του Μίκη Θεοδωράκη, εμπνευσμένες από την αγωνιστική κληρονομιά του λαού μας, θα ζουν παντοτινά ως μια μεγάλη πολιτιστική παρακαταθήκη που περνά από γενιά σε γενιά.

Η προσφορά όμως στον πολιτισμό ήταν πάντα συνυφασμένη με τους αγώνες και τις

αγωνίες του λαού μας. Ήταν έκφραση της αγωνίας μιας προσωπικότητας ανήσυχης, δημιουργικής, για να βρει τρόπους να συμβάλει και στην πνευματική πολιτιστική ανάπτυξη του λαού μας, ταυτόχρονα με την αναχαίτιση μιας συνεχούς απόπειρας φθοράς και παρακμής.

Στο έργο του Μίκη Θεοδωράκη συναντάμε τη βαθιά αλληλεγγύη της τέχνης στη ζωή και τους αγώνες του λαού μας. Δεν μπορείς να μη νιώσεις ακριβώς αυτό, όταν ακούς τα τραγούδια του. Ποτέ άλλοτε δεν δέθηκε τόσο πολύ το πολιτικό σύνθημα με την τέχνη. Ο Μίκης έδωσε τα πάντα σ’ αυτό και αυτό δεν το ξεχνάμε ποτέ.

Από τον συγκλονιστικό «Επιτάφιο», στο μεγαλειώδες «Canto General». Από την αθάνατη «Ρωμιοσύνη», τα «18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» και το «τραγούδι του νεκρού αδελφού», στο «Μαουτχάουζεν», το «Άξιον Εστί», τις «Μικρές Κυκλάδες», την «Πολιτεία Α’ και Β'», τους «Λιποτάκτες», το «Αρχιπέλαγος» και τόσα άλλα σπουδαία έργα, ήχους, μελωδίες, μιας ανεξάντλητης μουσικής προσφοράς.

Εμπνευσμένες από τα κοινωνικά βιώματα του λαού μας, τις ιστορικές, λαϊκές παρακαταθήκες, τις θυσίες, που με τη σειρά τους αυτά τα έργα συνόδεψαν τους καθημερινούς λαϊκούς ταξικούς αγώνες, ρίζωσαν στις καρδιές μας, έγιναν συστατικό στοιχείο της συλλογικής μνήμης, της λαϊκής συνείδησης.

Μελωδίες, τραγούδια, που ντύθηκαν, χτίστηκαν πάνω σε σπουδαία ποίηση κορυφαίων Ελλήνων ποιητών.

Σε εποχές δύσκολες, σε μέρες σκληρής πάλης του λαού μας, ενάντια στον φασισμό, στον καπιταλισμό, στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις, τα στρατιωτικά πραξικοπήματα.

Σε μέρες ηρωικής ανόδου του κινήματος, κοσμογονίας των επαναστατικών ιδανικών, αλλά και στις μέρες ήττας, διώξεων, εκτελέσεων, αντιδημοκρατικών μέτρων, απολύσεων, θυσιών και άφθαστου ηρωισμού των παιδιών του λαού μας στην πάλη τους για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες, για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο

Ο Μίκης της αντίστασης και των αγώνων. Ο Μίκης της δημιουργίας και της μεγάλης Τέχνης. Ο Μίκης που μας έμαθε να τραγουδάμε λόγια μεγάλων ποιητών. Ο Μίκης που ευτύχησε να δει τα έργα του να ριζώνουν στην καρδιά και το μυαλό ενός ολόκληρου λαού, γιατί σε αυτά τα έργα είναι χαραγμένα οι αγωνίες, οι πόθοι, τα οράματά του, δεν βρίσκεται πια μαζί μας, σαν Λαϊκή Συσπείρωση θεωρούμε ως ελάχιστο φόρο τιμής σε αυτόν το μεγάλο άνθρωπο ο Δήμος μας να δώσει το όνομά του σε δρόμο ή πλατεία της Βόνιτσας».

Στη συνέχεια ο Πρόεδρος κάλεσε το Δημοτικό Συμβούλιο να αποφασίσει σχετικά επί της πρότασης ψηφίσματος που κατέθεσε ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Μωραΐτης Επαμεινώνδας.

Το Δημοτικό Συμβούλιο αφού άκουσε τα ανωτέρω, μετά από διαλογική συζήτηση και λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 65 του Ν.3852/2010 (επί παρόντων 25 Δημοτικών Συμβούλων) διατυπώνει ομόφωνα το κάτωθι ψήφισμα:

ΨΗΦΙΣΜΑ

page4image59640832

Τα λόγια είναι περιττά μπροστά στην τεράστια συμβολή του Μίκη Θεοδωράκη στον λαϊκό μας πολιτισμό, αλλά και στους μεγάλους αγώνες. Η Τέχνη του είναι μεγάλη γιατί είναι δεμένη με τους πόθους, τις αγωνίες και την πάλη των ταπεινών αυτής της Γης. Γι’ αυτό και η μεγαλύτερη τιμή για τον ίδιο ήταν ότι οι λαοί μπορούν και αναγνωρίζουν στο έργο του το πρόσωπό τους.

Η μουσική ιδιοφυΐα του Μίκη Θεοδωράκη συνέβαλε καθοριστικά στην πολιτιστική αναγέννηση της μεταπολεμικής Ελλάδας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην το αναγνωρίζει αυτό σήμερα.

Το έργο του θα φλογίζει πάντα τους νέους, την καρδιά κάθε νέου αγωνιστή, καθώς έκανε μελωδίες «το όνειρο όλων των πεινασμένων και των αδικημένων» για «όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι». Θα μας μείνει χαραγμένο και ριζωμένο στην ψυχή μας, σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες που δίνουμε καθημερινά, αλλά και τις μάχες που μας περιμένουν.

Ο Μίκης Θεοδωράκης έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία του έντεχνου ελληνικού

τραγουδιού, αποτελώντας σημαντικό κεφάλαιο του σύγχρονου νεοελληνικού πολιτισμού, με παγκόσμια μάλιστα επιρροή. Μελοποίησε σπουδαίους Έλληνες ποιητές, παντρεύοντας τη συμφωνική με την ελληνική παραδοσιακή και δημοτική μουσική, εκφράζοντας με νότες τις αγωνίες, τους πόθους, τους αγώνες και τα πάθη του ελληνικού λαού. Όπως έλεγε ο ίδιος: «Ο λαός δεν μπορούσε ούτε να πλησιάσει τη μεγάλη ποίηση, γιατί δεν είχε στη διάθεσή του τα κλειδιά να ανοίξει τις μεγάλες πόρτες. Κάνοντας τραγούδι και βάζοντας στα χείλη του τη μεγάλη ποίηση, είναι σαν να του πρόσφερα αυτό το σπάνιο κλειδί να ανοίξει τις μεγάλες πόρτες». Μελοποίησε Σολωμό, Βαλαωρίτη, Πολέμη, Δροσίνη, Παλαμά, Χατζόπουλο, Μαλακάση, Γρυπάρη και μετέπειτα Σεφέρη, Ελύτη και Ρίτσο, με τον οποίο τον συνέδεε μια βαθιά σχέση, που άφησε πίσω αξεπέραστους καρπούς δημιουργίας.

Σε νεαρή ηλικία οργανώθηκε στο ΕΑΜ και το ΚΚΕ, έδωσε μάχες στα Δεκεμβριανά, πέρασε φριχτά βασανιστήρια σε φυλακές και εξορίες, έδρασε στην παρανομία, αποκτώντας βιώματα που αποτέλεσαν τη μαγιά για τη σύνθεση του απέραντου μουσικού του κόσμου. Ο ίδιος είχε αναφέρει: «Τα πιο δυνατά και όμορφα χρόνια μου τα έζησα στις γραμμές του ΚΚΕ. (…) Όπως βλέπετε, το βιογραφικό μου είναι γεμάτο με τους αγώνες που έδωσα μες στις γραμμές του ΚΚΕ. Αγώνες που συνδυάστηκαν με τις μουσικές συνθέσεις εκείνης της εποχής»…

Οι μουσικές του Μίκη Θεοδωράκη, εμπνευσμένες από την αγωνιστική κληρονομιά του λαού μας, θα ζουν παντοτινά ως μια μεγάλη πολιτιστική παρακαταθήκη που περνά από γενιά σε γενιά.

Η προσφορά όμως στον πολιτισμό ήταν πάντα συνυφασμένη με τους αγώνες και τις αγωνίες του λαού μας. Ήταν έκφραση της αγωνίας μιας προσωπικότητας ανήσυχης, δημιουργικής, για να βρει τρόπους να συμβάλει και στην πνευματική πολιτιστική ανάπτυξη του λαού μας, ταυτόχρονα με την αναχαίτιση μιας συνεχούς απόπειρας φθοράς και παρακμής.

Στο έργο του Μίκη Θεοδωράκη συναντάμε τη βαθιά αλληλεγγύη της τέχνης στη ζωή και τους αγώνες του λαού μας. Δεν μπορείς να μη νιώσεις ακριβώς αυτό, όταν ακούς τα τραγούδια του. Ποτέ άλλοτε δεν δέθηκε τόσο πολύ το πολιτικό σύνθημα με την τέχνη. Ο Μίκης έδωσε τα πάντα σ’ αυτό και αυτό δεν το ξεχνάμε ποτέ.

Από τον συγκλονιστικό «Επιτάφιο», στο μεγαλειώδες «Canto General». Από την αθάνατη «Ρωμιοσύνη», τα «18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» και το «τραγούδι του νεκρού αδελφού», στο «Μαουτχάουζεν», το «Άξιον Εστί», τις «Μικρές Κυκλάδες», την»Πολιτεία Α’ και Β'», τους «Λιποτάκτες», το «Αρχιπέλαγος» και τόσα άλλα σπουδαία έργα, ήχους, μελωδίες, μιας ανεξάντλητης μουσικής προσφοράς.

Εμπνευσμένες από τα κοινωνικά βιώματα του λαού μας, τις ιστορικές, λαϊκές παρακαταθήκες, τις θυσίες, που με τη σειρά τους αυτά τα έργα συνόδεψαν τους καθημερινούς λαϊκούς ταξικούς αγώνες, ρίζωσαν στις καρδιές μας, έγιναν συστατικό στοιχείο της συλλογικής μνήμης, της λαϊκής συνείδησης.

Μελωδίες, τραγούδια, που ντύθηκαν, χτίστηκαν πάνω σε σπουδαία ποίηση κορυφαίων Ελλήνων ποιητών.

Σε εποχές δύσκολες, σε μέρες σκληρής πάλης του λαού μας, ενάντια στον φασισμό, στον καπιταλισμό, στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις, τα στρατιωτικά πραξικοπήματα.

Σε μέρες ηρωικής ανόδου του κινήματος, κοσμογονίας των επαναστατικών ιδανικών, αλλά και στις μέρες ήττας, διώξεων, εκτελέσεων, αντιδημοκρατικών μέτρων, απολύσεων, θυσιών και άφθαστου ηρωισμού των παιδιών του λαού μας στην πάλη τους για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες, για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Ο Μίκης της αντίστασης και των αγώνων. Ο Μίκης της δημιουργίας και της μεγάλης Τέχνης. Ο Μίκης που μας έμαθε να τραγουδάμε λόγια μεγάλων ποιητών. Ο Μίκης που ευτύχησε να δει τα έργα του να ριζώνουν στην καρδιά και το μυαλό ενός ολόκληρου λαού, γιατί σε αυτά τα έργα είναι χαραγμένα οι αγωνίες, οι πόθοι, τα οράματά του, δεν βρίσκεται πια μαζί μας, ως Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Ακτίου Βόνιτσας θεωρούμε ως ελάχιστο φόρο τιμής σε αυτόν το μεγάλο άνθρωπο ο Δήμος μας να δώσει το όνομά του σε δρόμο ή πλατεία της Βόνιτσας.

Η απόφαση αυτή έλαβε αριθμό 101/2021.

Αφού συντάχθηκε το πρακτικό αυτό υπογράφεται ως ακολούθως:

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΤΑ ΜΕΛΗ Ακολουθούν υπογραφές

Ακριβές αντίγραφο Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

page5image58141760

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here